‘The Romantic Composers’ van Daniel Gregory Mason is een uitgebreid onderzoek naar de muziek die werd gecreëerd in de vroege 20ste eeuw. Het boek richt zich op bekende componisten uit de romantische periode, van Franz Schubert tot Schumann, Mendelssohn, Chopin, Berlioz en Liszt, en verkent hun bijdragen aan de muziek en de unieke kenmerkende eigenschappen van hun composities. Het doel is om te laten zien hoe het persoonlijke karakter van elke componist zijn muzikale output beïnvloedde, terwijl ook de bredere ontwikkelingen in muzikaal stijl worden besproken. De inleiding van Mason vormt een introductie in het romanticisme in de muziek en legt uit hoe deze stroming een afwijking was van de klassieke tradities die er voorafgaan. Hij verklaart hoe componisten als Schubert en Schumann meer nadruk begonnen te leggen op individuele expressie en emotionele diepte in hun muziek, in tegenstelling tot de strakere en onpersoonlijke kenmerkende eigenschappen van het classicisme. Mason benadrukt ook de ontwikkeling van de muzikale taal tijdens deze periode; componisten zochten immers innovatieve manieren om diep gevoelde emoties over te dragen, waarmee een nieuw artistiek kader werd gevormd dat de manier van begrijpen en waarderen van muziek zou veranderen. De lezer wordt uitgenodigd op een reis door de filosofische onderligging van de romantische muziek, waarbij wordt gezeigt hoe deze thematische veranderingen reflecteren op de persoonlijke en maatschappelijke ontwikkelingen van die tijd.