Chezare Lombrosoning «L'uomo delinquente» asari XIX asr oxirida yozilgan ilmiy nashrdir. Asar jinoyatchilik, antropologiya, huquqshunoslik va psixiatriya kesishmasini chuqur o‘rganib, jinoiy xatti-harakatlarning sabablari hamda ularni bartaraf etishning ehtimoliy yo‘llarini tahlil qiladi. Lombroso jinoyatchilar qaytarib bo‘lmas tarzda jinoyatga mahkum etilgan, degan hukmron qarashga qarshi chiqib, atrof-muhit va ijtimoiy ta’sirlarni o‘z ichiga olgan turli omillarni ko‘rib chiqadi. Matnning boshlanishi jinoyatchilikning ko‘p qirrali ildizlarini aniq bayon etish orqali Lombrosoning avvalgi asariga bildirilgan tanqidlarga javob berish maqsadini belgilaydi. U haddan tashqari issiqlik kabi atrof-muhit omillarining inson xulq-atvori va jinoyatchilik darajasiga ta’sirini muhokama qilishdan boshlaydi. Tarixiy va statistik ma’lumotlardan foydalanib, u meteorologik sharoitlar zo‘ravonlik va isyon harakatlariga turtki berishi mumkinligini qayd etadi hamda bunday harakatlar faqat shaxsiy axloq bilan belgilanmasligini, balki vaziyatga xos ta’sirlarning murakkab o‘zaro ta’siri natijasi ekanini ta’kidlaydi. Lombrosoning yondashuvi jinoyatchilikka qarshi kurashishda samarali oldini olish va aralashuv strategiyalarini ishlab chiqish uchun ushbu ta’sirlarni tushunish nihoyatda muhimligini ko‘rsatadi.