„Złocznik jako typ antropologiczny” Cesarego Lombrosso to naukowa publikacja napisana na końcu XIX wieku. Praca ta dotyka połączenia kryminalistyki, antropologii, prawa i psychiatrii, badając przyczyny oraz potencjalne sposoby zapobiegania zła zachowania. Lombrosso sprzeciwia się dominującym poglądom, według których złocznicy są nieodwracalnie skazani na przestępczość, analizując różne czynniki wpływające na ich zachowanie, w tym środowiskowe i społeczne. Wstęp do tekstu wyjaśnia cel Lombrosso – chce on odpowiedzieć na krytyki swoich wcześniejszych prac, dokładnie opisując złożone korzenie przestępczości. Zaczyna od rozpatrzenia wpływu środowiskowych czynników, takich jak nadmierna temperatura, na zachowanie ludzi i poziom przestępczości. Wykorzystując historyczne i statystyczne dane, pokazuje, w jaki sposób warunki meteorologiczne mogą doprowadzać do aktów agresji i buntu, podkreślając, że te zachowania nie są determinowane wyłącznie przez moralność jednostki, lecz przez złożoną interakcję różnych czynników. Pod względem Lombrosso zrozumienie tych wpływów jest kluczowe do opracowania skutecznych strategii zapobiegania przestępczości i interwencji w tej sferze.