Ramon Llull’un “Âşık ile Maşuk’un Kitabı” adlı eseri, 14. yüzyılda kaleme alınmış mistik bir risaledir. Bu eser, Llull’un önemli edebî katkısına ilişkin daha geniş anlatının içinde yer alır ve aşk, özlem ve maneviyat gibi derin temaları gözler önüne serer. Âşık ile Maşuk arasında geçen şiirsel bir diyalog niteliğindeki eser, ilahî aşkın derinliklerini ve adanmışlığa eşlik eden duygusal mücadeleleri araştırır. Metnin başlangıcında, Âşık’ın Maşuk’a duyduğu özlemi dile getirdiği, aşkın doğasını ve beraberinde getirdiği sınavları sorguladığı bir dizi tefekkür dolu diyalogla karşılaşırız. Etkileyici dizeler aracılığıyla Âşık, gözyaşları, iç çekişleri ve arzularla dolu yolculuğunu paylaşır; her etkileşimin tetiklediği felsefi düşüncelere yer verir. Anlatı ilerledikçe ezoterik kavrayış, ruhsal gelişim ve aşkın duygusal etkileri temaları öne çıkarılır; böylece eserin geri kalanında mistisizmin ve ilahî bağ arayışının daha derinlemesine incelenmesine zemin hazırlanır.
Llull'un Blanquerna adlı eserinden çevrilmiş olup onun bir bölümünü oluşturur.