„Heretyzm w średniowieku“ autorstwa Felice Tocco to dzieło historyczne napisane na końcu XIX wieku. Praca ta dogłębnie analizuje złożone stosunki pomiędzy scholastyczną filozofią a heretyckimi ruchami średniowiecznymi, skupiając się przede wszystkim na powstaniu i rozwoju różnych sekt uznawanych w tamtym okresie za heretyckie. Tocco unika uproszczonego opisu postaci heretyków; zamiast tego stara się przeanalizować filozoficzne podstawy oraz społeczne konsekwencje tych ruchów religijnych. Na początku tekstu Tocco reflektuje nad wynikami swoich badań dotyczących związków między scholastycznym myśleniem a współczesnymi heretyzmemi. Przyznaje, że choć zamierzał stworzyć kompletną historię heretyków, w rezultacie sformułował własną opinię na temat ich pochodzenia i rozwoju. Wstęp do tekstu pokazuje, że średniowiec, często niesłusznie uważany za epokę harmonii, w rzeczywistości był okresem intensywnych ideologicznych konfliktów, odbijających się w sprzecznościach pomiędzy różnymi filozoficznymi szkołami. Tocco wyraża chęć zbadania tych napięć, szczególnie poprzez przykład heretyckich grup takich jak Katarzy, ilustrując ich wierzenia, pochodzenie oraz wpływ na religijną scenę tamtej epoki.