«Il Diavolo» Артура Графа — філасофскі трактат, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. У гэтай працы даследуецца паняцце д’ябла з апорай на розныя міфы, легенды і тэалагічныя інтэрпрэтацыі. Граф разглядае эвалюцыю вобраза Сатаны — ад яго вытокаў у старажытных рэлігіях да яго ўвасаблення ў хрысціянстве, раскрываючы чалавечы страх перад злом і захапленне ім. У пачатку тэксту аўтар прысвячае сваю працу пісьменніку-сучасніку Эдмондо Дэ Амічысу і акрэслівае намер прадставіць больш даступную версію паданняў пра д’ябла, чым тая, што звычайна сустракаецца ў акадэмічных або навуковых тэкстах. Граф абмяркоўвае важныя тэмы, звязаныя з эвалюцыяй вобраза д’ябла, закранаючы міфы розных культур, у якіх д’ябал паўстае як заняпалы анёл і як першасная сіла зла. Пачатак стварае аснову для больш глыбокага даследавання паходжання і праяўленняў д’ябла ў розных вераваннях, паказваючы, што ў наступных раздзелах будуць разгледжаны гістарычныя, псіхалагічныя і маральныя аспекты адлюстравання д’ябла ў розныя эпохі.
Attraverso il Cinquecento
M
B2
Miti, leggende e superstizioni del Medio Evo, vol. II
R
B2
Roma nella memoria e nelle immaginazioni del Medio Evo vol. I
M
B2
Miti, leggende e superstizioni del Medio Evo, vol. I
R
B2
Roma nella memoria e nelle immaginazioni del Medio Evo vol. II
I
C1
I manifesti del futurismo