«Цуды» Алена-Фурнье — рэфлексіўны раман, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У творы раскрываюцца тэмы памяці, ідэалізму і няўлоўнай прыроды рэчаіснасці, даследуюцца складанасці чалавечых эмоцый і ўзаемаадносін. У цэнтры аповеду знаходзіцца сам Ален-Фурнье, чыё жыццё і памкненні пранізваюць увесь тэкст, а таксама яго сяброўства і разважанні пра каханне і мастацтва. Пачатак «Цудаў» задае задуменны тон: апавядальнік распавядае пра глыбокую сувязь з Аленам-Фурнье, якая ўзнікла ў школьныя гады. У гэтых раздзелах раскрываюцца размовы пра літаратуру, сяброўства і душэўныя пакуты Фурнье, асабліва звязаныя з яго няздзейсненымі жаданнямі і ідэалізаванымі ўяўленнямі пра жанчын. Па меры развіцця іх сяброўства апавядальнік назірае захапленне Фурнье паэзіяй і літаратурай — асабліва сімвалісцкім рухам, — у якім адгукаецца складанае перапляценне іх юнацкай задуменнасці і эмацыйных пошукаў. Пачатак стварае аснову для больш глыбокага даследавання літаратурнага шляху Фурнье, яго ўзаемаадносін і пошукаў сэнсу сярод мімалётных ілюзій жыцця.