„Cuda” Alaina-Fourniera to introspektywna powieść napisana na początku XX wieku. Utwór zgłębia tematy pamięci, idealizmu i nieuchwytnej natury rzeczywistości, badając złożoność ludzkich emocji i relacji. Centralną postacią narracji jest sam Alain-Fournier, którego życie i aspiracje nieustannie pobrzmiewają w tekście, wraz z jego przyjaźniami oraz rozważaniami o miłości i sztuce. Początek „Cudów” ustanawia refleksyjny ton, wprowadzając narratora opowiadającego o swojej głębokiej więzi z Alainem-Fournierem, nawiązanej w latach szkolnych. Poszczególne fragmenty ukazują rozmowy o literaturze i przyjaźni, a także emocjonalne rozterki doświadczane przez Fourniera, szczególnie w związku z niespełnionymi pragnieniami i wyidealizowanym obrazem kobiet. W miarę rozwoju ich przyjaźni narrator obserwuje fascynację Fourniera poezją i literaturą — zwłaszcza ruchem symbolistycznym — która odzwierciedla złożoną tkaninę ich młodzieńczej introspekcji i emocjonalnych poszukiwań. Początek przygotowuje grunt pod głębszą analizę literackiej drogi Fourniera, jego relacji oraz poszukiwania sensu pośród ulotnych iluzji życia.