„O bystrości umysłu, humorze i Szekspirze: dwanaście esejów” Johna Weissa to zbiór tekstów napisanych w końcu XIX wieku. Książka eksploruje różne aspekty bystrości umysłu, humoru oraz literackich dzieł Szekspira, analizując, w jaki sposób te tematy przenikają się z ludzkim doświadczeniem i rozumieniem. Weiss rozmyśla nad tym, jak śmiech i humor stanowią unikalne cechy człowieka oraz jak wpływają na społeczne interakcje i osobiste refleksje. Zbiór zaczyna się esejem „Przyczyna śmiechu”, w którym autor bada naturę śmiechu, sugerując, że wynika on z unikalnych neurologicznych i społecznych możliwości człowieka. Omawia też ewolucyjne korzenie śmiechu oraz fizyczne reakcje z nim powiązane, podkreślając, jak różni go to od innych zwierząt. Poprzez różnorakie anegdoty i obserwacje pokazuje również, jak humor narodzi się ze sprzeczności w życiu, połączając te rozmyślenia z dziełami Szekspira, który doskonale odzwiercza złożoność ludzkich emocji i społecznych dynamik w swoim pisarstwie.