John Weiss’in “Zeka, Mizah ve Shakespeare: On İki Deneme” adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında yazılmış denemelerden oluşan bir koleksiyondur. Kitap, zeka, mizah ve Shakespeare’in edebi eserlerinin çeşitli yönlerini inceleyerek bu kavramların insan deneyimi ve anlayışıyla nasıl iç içe geçtiğini ele alır. Weiss, kahkaha ve mizahın insanlara özgü nitelikler olduğunu ve bunların sosyal ilişkiler ile kişisel düşünceler üzerinde önemli etkileri olduğunu vurgular. Koleksiyonun başlangıcında yer alan “Kahkahanın Nedeni” adlı denemede Weiss, kahkahanın doğasını inceler ve bunun insanın özgün nörolojik ve sosyal yeteneklerinden kaynaklandığını öne sürer. Kahkahanın evrimsel kökenlerini ve buna bağlı fizyolojik tepkileri tartışan Weiss, aynı zamanda mizahın hayattaki uyumsuzluklardan nasıl ortaya çıktığını da vurgular. Tüm bu düşünceleri, insan duygularının ve sosyal dinamiklerin karmaşıklığını ustaca yansıtan Shakespeare’in eserleriyle bağdaştırır.