‘A History of Sculpture’ van Ernest Henry Short is een historisch verslag dat werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Dit omvattende werk bestudeert de ontwikkeling van de sculptuur vanuit haar oude wortels, door verschillende culturele en historische contexten heen, met nadruk op de invloed die deze factoren hebben gehad op artistieke uitdrukking door de eeuwen heen. De auteur benadrukt de noodzaak om de sculptuur te begrijpen in het kader van de sociale en politieke geschiedenis, en biedt inzichten in de verbindingen tussen kunst en nationale identiteit. In het begin van het boek legt Short uit waarom hij de geschiedenis van de sculptuur wil beschrijven; hij benadrukt dat kunst een weerspiegeling is van de menselijke ervaring en niet losgezien kan worden. Hij stelt dat de sculptuur, ook al wordt ze soms als een vergeten vorm van kunst gezien, intrinsiek levendig is en diep verbonden is met zowel de intenties van de kunstenaar als de maatschappelijke context waarin ze is gecreëerd. De eerste hoofdstukken geven een overzicht van de ontwikkeling van de Griekse sculptuur, van de primitieve vormen in de oudheid tot de complexere en expressievere stijlen uit de Gouden Eeuw van Griekenland; dit legt de basis voor het begrijpen van de artistieke ontwikkelingen die daarna volgden.