Ernest Henry Short tarafından yazılan “Heykel Sanatının Tarihi”, 20. yüzyılın başlarında kaleme alınmış bir tarihî eserdir. Bu kapsamlı çalışma, heykel sanatının antik köklerinden itibaren çeşitli kültürel ve tarihsel bağlamlar içindeki gelişimini incelemekte olup, özellikle bu faktörlerin yüzyıllar boyunca sanatsal ifadeyi nasıl etkilediğine odaklanmaktadır. Yazar, heykel sanatının toplumsal ve politik tarih bağlamında anlaşılmasının gerekliliğini vurgulayarak, sanat ile ulusal kimlik arasındaki ilişkilere dair önemli bilgiler sunmaktadır. Kitabın başında Short, heykel sanatının tarihini ayrıntılı bir şekilde anlatma amacını açıklamakta ve sanatın insan deneyiminin bir yansıması olduğunu, bu nedenle izole bir şekilde değerlendirilemeyeceğini belirtmektedir. Bazen ihmal edilen bir sanat formu olarak görülse de heykelin doğası gereği canlı olduğuna ve hem sanatçının niyetleriyle hem de yaratıldığı toplumsal bağlamla derinden bağlantılı olduğuna inanmaktadır. Kitabın ilk bölümleri, Yunan heykel sanatının gelişim sürecini özetlemekte; ilkel başlangıç aşamalarından Yunanistan’ın Altın Çağı’nda ortaya çıkan daha sofistike ve ifade gücü yüksek stillere geçişi ele alarak, sonraki dönemlerde gelişen sanatsal yaklaşımları anlamak için temel bir zemin oluşturmaktadır.