„Samorządzające się systemy” pod redakcją Jamesa Emmetta Garveya to naukowe wydanie napisane w początku lat 60. XX wieku. W tym opracowaniu zebrano artykuły prezentowane na sympozjumie poświęconym najnowszym badaniom w dziedzinie samorządzających się systemów, zwłaszcza w kontekście modelowania neuronów i zachowania elektrycznego w biologicznych układach. Książka przedstawia różne podejścia i metodyki stosowane w tej dziedzinie, wliczając Hipotezę Joniczną, modele neuronów oraz sieci uczenia się adaptacyjnego. Na początku znajduje się przedmowa Garveya, w której określone są cele sympozjumu i podkreślona jest relevancja zebranych tekstów dla szerokiej naukowej publiczności. Tekst podkreśla znaczenie samorządzania jako koncepcji pomocnej w zrozumieniu złożonych systemów, zwłaszcza w kontekście biologicznych procesów. Dalsze artykuły skupiają się na Hipotezie Jonicznej i modelach neuronów, opisujących zachowanie i modelowanie tych komórek na podstawie empirycznych danych oraz teoretycznych ramówek rozwinętych przez pionierskich uczonych. Wstęp przygotowuje grunt dla dalszych badań nad zasadami samorządzania w systemach biologicznych i sztucznych.
Artykuły umieszczone w tym tomie zostały zaprezentowane na sympozjumie poświęconym samouorganizującym się systemom, które zorganizowało Biuro Badań Morskich i odbyło się 14 listopada 1963 roku w Kalifornijskim Instytucie Technologicznym w Pasadenie.