„El papa del mar” Vicente Blasco Ibáñeza to powieść napisana na początku XX wieku. Utwór zgłębia tematykę ambicji, miłości i refleksji historycznej poprzez splecione losy bohaterów. Główny bohater, Claudio Borja, to zamyślony młody człowiek, który rozważa swoją przeszłość i zawiłości własnego życia, nawiązując relację z Rosaurą Salcedo, zamożną wdową. Ich spotkania ukazują społeczne mechanizmy związane z bogactwem i pożądaniem. Na początku powieści czytelnik poznaje Claudia Borję w hotelu w Awinionie, gdzie przypadkowo spotyka Rosaurę Salcedo, elegancką wdowę po bogatym argentyńskim posiadaczu ziemskim. Narracja barwnie przedstawia ich przeszłość, przeplatając rozmowy o literaturze i idealizmie. Fascynacja Claudia postaciami historycznymi, zwłaszcza pewnym hiszpańskim papieżem, ujawnia się, gdy bohater poszukuje celu i własnej tożsamości, podczas gdy Rosaura uosabia zarówno piękno, jak i ciężary uprzywilejowanej przeszłości. Ich rozmowa rozwija się na bogatym tle muzyki i atmosfery, przygotowując grunt pod głębsze zgłębienie ich motywacji i pragnień w dalszym toku opowieści.
Sequel: A los pies de Venus (los Borgia), #77561.