„Tragikum” Solta Beöthy to filozoficzny traktat napisany na końcu XIX wieku. W tym dziele autor bada elementy tragedii oraz jej znaczenie w sztuce i życiu, wliczając naturę tragicznego bohaterstwa oraz równowagę między indywidualnymi a uniwersalnymi zasadami. Celem książki jest dogłębienie rozmaitych aspektów tragedii, takich jak te, które doświadczają postaci w słynnych literackich utworach; w tekście pojawiają się tematy dotyczące losu, moralnych dilemów i stanu ludzkiej istoty. Na początku „Tragikum” autor przedstawia pojęcie tragedii, akcentując na jej z jednej strony pocieszającej, a z drugiej strony złożonej naturze. Beöthy twierdzi, że tragiczne wydarzenia często wynikają z konfliktu między wrodzonymi cechami osoby a naciskami uniwersalnego porządku, co może doprowadzić do głębokich spostrzeżeń i procesów katharsis. Autor rozwija również temat dualności tragicznego bohatera – jego podziwiane zalety sąsiadują z wadami, które ostatecznie przyczyniają się do jego upadku. W całym tym rozdziale tekst się odnosi do klasycznej literatury, przywołując postaci takie jak Antygona i Macbeth, aby ilustrować te tragiczne dynamiki i pokazać, w jaki sposób takie konflikty wpływają na ludzkie doświadczenie.