Julio Cejador y Frauca tarafından yazılan “Cabos sueltos: Edebiyat ve Dilbilim” adlı eser, 20. yüzyılın başlarında kaleme alınmış bir akademik çalışmadır. Kitap, özellikle İspanyol dili olmak üzere dilbilim ve filolojiyle ilgili konuları, modern dilbilim bilimi ile geleneksel edebi incelemeler arasında bir bağlantı kurmayı amaçlayan bir dizi makale aracılığıyla derinlemesine ele alır. Cejador y Frauca, analizlerini hem İspanyol dilinin evrimine hem de bu dilin edebiyatının özgün niteliklerine adar. Eserin başında, yazarın amacı, İspanya bağlamında bir nebze yanlış anlaşılan ve karıştırılan dilbilim ve filoloji kavramlarını aydınlatmaktır. Yazar, dilbilimin yeterince takdir edilmediğini vurgular ve bu durumu, İspanyol edebiyatındaki Latin ve klasik etkilerle yapılan karşılaştırmalar aracılığıyla düzeltmek istediğini belirtir. Eserin girişi, İspanya’daki çağdaş dilbilim çalışmalarına yönelik eleştirel bir tutum sergileyerek, konunun yeterince incelenmediği ve anlaşılmadığına dikkat çeker; ayrıca sonraki bölümlerde İspanyol dilinin ve edebi geleneklerinin çeşitli yönlerinin ayrıntılı bir şekilde ele alınacağı bir tartışmanın zeminini hazırlar.