«داستانهای افسانهای هند» نوشته یوزف جکوبز، مجموعهای از داستانهای عامهپرستانه است که در اواخر قرن نوزدهم گردآوری و ویرایش شدهاند. این کتاب شامل انواع داستانهایی است که زندگی فرهنگی غنی و سنتهای داستانگویی هند را به تصویر میکشند؛ در این داستانها موضوعاتی چون جادو، درسهای اخلاقی و کارهای شجاعانه شخصیتهای هوشمند (از جمله شاهزادگان، حیوانات و ارواح) مورد بررسی قرار گرفتهاند. بخش اول این مجموعه خوانندگان را با چند داستان آشنا میکند؛ از جمله داستان «شیر و عقاب»، که در آن عقاب به شیر کمک میکند تا خاری که در گلویش است را بیرون کند؛ اما بعدها با بیادبی شیر روبرو میشود. این داستان طبیعت خلاق و عمیق این مجموعه را نشان میدهد. در یک داستان دیگر، پسر یک راجا با هشدارهای مادرش مخالفت کرده و به دنبال شاهزاده لابام میرود؛ او در مسیر با چالشهای زیادی روبرو میشود و از دوستان جدیدی مانند مورچهها و ببرها کمک میگیرد. این داستانها اهمیت خرد، مهربانی و پیامدهای اعمال انسان را بررسی میکنند و خواننده را برای درک مضامین اخلاقی که در سراسر این مجموعه وجود دارند، آماده میسازند.