„Bajki indyjskie” Josepha Jacobsa to zbiór ludowych opowieści skomponowany i opracowany u schyłku XIX wieku. Książka zawiera różnorakie historie, które pokazują bogatą kulturową tradycję Indii oraz specjalne właściwości tego rodzaju narracji – tematy magii, morałów oraz przygód inteligentnych bohaterów, zarówno ludzi, jak i zwierząt. Wstępny fragment zbioru zapoznaje czytelników z kilkoma pierwszymi opowieściami; jedną z nich jest „Lew i żuraw”, w której żuraw pomaga lewowi usunąć ostre kolce z jego gardła, ale później doznaje od niego niewdzięczności. To pokazuje humorystyczny i refleksyjny charakter tej antologii. Inna historia opowiada o synie raja, który ignoruje ostrzeżenia matki, udaje się w poszukiwania czarującej księżniczki Labam i stacza się z licznymi wyzwaniami, a w tym pomagają mu nowi przyjaciele – mrówek i tygry. Te historie pokazują wagę mądrości, dobroci oraz konsekwencji naszych działań, przygotowując czytelnika na moralne tematy, które występują w całym zbiorze Josepha Jacobsa.