‘Lexicon Latinum: Universae Phraseologiae Corpus Congestum’ van Franz Wagner is een wetenschappelijk referentiewerk dat werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Dit lexicon vormt een uitgebreide verzameling Latijnse uitdrukkingen en syntactische constructies en is bedoeld om studenten en onderzoekers te helpen bij het begrijpen en beheersen van de subtiliteiten van de Latijnse taal. Het doel is om de rijkdom van de Latijnse phraseologie te vertonen, met name door te putten uit de werken van bekende klassieke auteurs. In het voorwoord legt de auteur uit waarom dit lexicon is gemaakt: om studenten, vooral in het jezuïtische onderwijs, te helpen bij het behalen van voldoende kennis van het Latijn. Wagner vertelt over zijn eigen ervaringen als leraar en wijst op de uitdagingen die studenten ondervinden wanneer ze gebruikmaken van de vele beschikbare Latijnse bronnen. Hij beschrijft een systematische aanpak om de inhoud van het lexicon te ordenen, waardoor dit een praktisch hulpmiddel wordt voor het leren van de Latijnse taal. Door gestructureerde voorbeelden en een duidelijke indeling wordt dit werk een waardevol educatief hulpmiddel dat de elegantie en nauwkeurigheid van de Latijnse schrijfstijl weergeeft.