„Lexicon Latinum: Universae Phraseologiae Corpus Congestum” autorstwa Franza Wagnera jest naukowym opracowaniem napisanym na końcu XIX wieku. Ten leksykon stanowi kompletną kolekcję łacińskich fraz i syntaktycznych związków, przyznaczony do pomocy studentom i uczonym w opanowaniu subtelności tego języka. Ma na celu ukazanie bogactwa łacińskiej frazeologii, szczególnie czerpiąc z dzieł wybitnych autorów klasycznych, aby ułatwić zrozumienie i używanie tego języka. Na początku opracowania autor umieszcza przedmowę, w której wyjaśnia cel leksykonu – pomóc studentom, zwłaszcza w ramach jezuitowskiej edukacji, w osiągnięciu biegłości w języku łacińskim. Wagner opisuje swoje doświadczenia jako nauczyciela, zwracając uwagę na trudności, z którymi stykają się studenci przy korzystaniu z wielu dostępnych źródeł informacji o języku łacińskim. Prezentuje także systematyczny sposób organizacji zawartości leksykonu, aby stworzyć praktyczne narzędzie do nauki, podkreślając konieczność unikania mieszania różnych wyrażeń bez zachowania spójności. Dzięki zorganizowanym przykładom i jasnej strukturze leksykon stanowi cenną pomoc w edukacji, integrując elegancję i precyzję, które są tak charakterystyczne dla łacińskiej pisowni.