‘The Oxford Book of Latin Verse’ van H.W. Garrod is een wetenschappelijke antologie met Latijnse gedichten die werken beslaat van de oudste fragmenten tot en met de 5e eeuw na Christus. De eerste uitgave verscheen in de vroege 20ste eeuw. In deze collectie worden epische en dramatische gedichten nadrukkelijk niet opgenomen; er wordt vooral aandacht besteed aan andere vormen van poezie, zoals lyrische en didactische werken. De keuze van de gedichten is zorgvuldig gemaakt om de meest significante fragmenten uit de Romeinse literatuur te vertonen. Het doel van het boek is het lezers een inzichtelijke weergave te geven van de Latijnse poëtische traditie, met nadruk op de schoonheid en diversiteit van deze oude literaire vorm. In de voorwoord beschrijft de auteur zijn keuzekriteriumen en legt uit waarom bepaalde genres worden uitgesloten (bijvoorbeeld satirische werken) en welke belangrijke gedichten worden opgenomen, zoals die van auteurs als Ennius en de vroege tragediërs. De inleiding geeft context over de oorsprong van de Latijnse poezie en vertelt hoe deze uit primitieve religieuze rituelen is ontstaan en door welke invloeden ze is gevormd, waaronder de overgang van priesterlijke incantaties naar de werken van bekende dichters als Vergilius. De eerste delen van de antologie geven een fundamentele begrijping van de complexiteit van de Romeinse poezie en haar culturele impact, waardoor lezers goed voorbereid zijn op de diverse poëtische ervaringen die volgen.