Guglielmo Ferrero’nun «La rovina della civiltà antica» adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir tarih anlatısıdır. Yapıt, antik uygarlığın çöküşünü ele alır; bu çöküşe katkıda bulunan önemli dönemleri ve sistemik başarısızlıkları inceler. Ferrero hem tarihsel bağlamı hem de bu gerilemenin çağdaş toplum için doğurduğu sonuçları düşünür; geçmişten çıkarılan derslerin modern uygarlığa yönelik tehditleri saptamada hâlâ geçerli olduğunu öne sürer. Anlatının açılışı, Ferrero’nun antik uygarlıkların çöküşünün ardındaki nedenleri araştırmak niyetini ortaya koyar; özellikle Roma İmparatorluğu’nun güçlü bir toplumdan iç çekişmeler ve dış istilalarla dolu bir yapıya dönüşmesine odaklanır. Yazar, gerilemenin kademeli olduğu düşüncesini çürüterek başlar; bunun yerine, kısa bir güçlü kültürel ve siyasi varlık döneminden sonra dramatik biçimde doruğa ulaştığını ileri sürer. İmparatorluk yetkesinin yapısına ilişkin içgörüler aracılığıyla Ferrero, İmparator Alexander Severus’un suikastını izleyen siyasi kaosu eleştirir ve dağılmakta olan aristokrasinin, yurttaşlık erdeminin aşınmasının ve rekabet halindeki güçlerin yükselişinin İmparatorluğun temelini nasıl zayıflattığını, nihayetinde parçalanmasına nasıl katkıda bulunduğunu tartışır.
İlk olarak 1919-1920'de Fransızca olarak "Revue des deux mondes"ta makaleler halinde yayımlanmıştır. 1925'te G. Ferrero'nun oğlu Leo tarafından İtalyancaya çevrilmiştir.