I simboli : in rapporto alla storia e filosofia del diritto, alla psicologia…
Bu kitap hakkında
Guglielmo Ferrero’nun « I simboli : in rapporto alla storia e filosofia del diritto, alla psicologia…. » adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında yazılmış bilimsel bir yayındır. Bu deneme, simgelerin insan psikolojisinden ve toplumsal ihtiyaçlardan nasıl doğduğunu inceler; bunları hukukun, dinin, dilin ve kurumların gelişimine bağlar. Simgesel pratikleri en az zihinsel çaba yasası ile zihinsel ataletin yönettiği fikrini ileri sürer; bunun adalet, siyaset ve kolektif yanılgı üzerinde gerçek sonuçları vardır. Eserin açılışı, kitabı öncü bir keşif olarak tanımlayan ve başlıca esin kaynağı olarak Paolo Marzolo’nun Saggio sui segni’sini gösteren kısa bir önsöz sunar; simgeciliği anlamanın, entelektüel zayıflıklardan doğan toplumsal adaletsizlikleri hafifletebileceğini savunur. Giriş, iki yönetici ilkeyi geliştirir: insanlar zihinsel emekten kaçınır (en az çaba yasası) ve zihin, duyusal girdiyle uyarılmadıkça atıldır; dikkat seyrek ve yorucudur, düşünmenin çoğu bilinçdışı çağrışımdır, kurumlar küçük, pratik adımlarla evrilir ve duyumlar fikirleri ve duyguları yeniden canlandırır (hipnoz, dinamogenez ve gündelik örneklerle gösterilir). I. Kısım, «kanıt simgeleri»ni açıklayarak başlar: yazı ve arşivlerden önce toplumlar görünür edimleri delil olarak kullanırdı—toprak devri için bir kesek teslimi, bir evi nakletmek için kapıya veya menteşeye dokunma, gelini evinden çıkarma, babalığın kamusal iddiası olarak kuvad, evlat edinilene giysi giydirme veya bir uzvu üzerinden geçirme, teslimiyeti bildirmek için anahtar veya silah sunma, bir köleyi azat etmek için silah verme, kapıları açma veya azat edilmiş kişiyi bir yol ayrımına gönderme, yeni ikametgâhı işaretlemek için ocak ateşini yeniden yakma ve yeni işleri kınamak için taş atma. Sonraki bölüm «betimleyici» simgelere ve ilkel bellek tekniklerine (kertikler, düğümler, kipular, işaretli taşlar ve sütunlar, aile asaları, görevlendirme için mızraklar ve sancaklar) döner; bu somut işaretlerin belgeler yerine nasıl geçtiğini gösterir; tartışma bellek araçlarından piktografik yazının ortaya çıkışına yönelirken bölüm kapanır.
