„I ragazzi d'una volta e i ragazzi d'adesso” markizy Colombi to zbiór nostalgicznych anegdot napisany pod koniec XIX wieku. Utwór ukazuje kontrasty między dzieciństwem w czasach autorki a dzieciństwem ówczesnych dzieci, skupiając się na tematach edukacji, zdrowia i przemian społecznych na przestrzeni lat. Narrację wzbogacają wspomnienia dziadka autorki, dając barwny obraz doświadczeń młodości, które uwydatniają różnice w wychowaniu i zasobach dostępnych dzieciom. Część otwierająca książkę wprowadza ton refleksyjny i wnikliwy, w którym autorka rozmyśla o przywilejach, jakimi cieszą się współczesne dzieci, w porównaniu z surowszą rzeczywistością minionych pokoleń. Poprzez anegdoty markiza zestawia dysproporcje w opiece zdrowotnej i edukacji, ukazując, w jaki sposób współczesne praktyki zapewniają dzieciom lepszą opiekę i komfort. Opowieści otwierające obejmują wspomnienia dziecięcych zmagań dziadka, ukazujące prostotę dawnego życia, brak luksusów oraz hart ducha dzieci, które spędzały dni w dużej mierze bez nadzoru, w jaskrawym kontraście z bardziej chronionymi i otocznymi troskliwą opieką doświadczeniami dzisiejszej młodzieży.