‘The Sanskrit Drama: In Its Origin, Development, Theory and Practice’ van A. Berriedale Keith is een wetenschappelijk onderzoek naar de oude Indiase dramatiek, geschreven in het begin van de 20ste eeuw. Het boek verkent de historische context, ontwikkeling en theoretische aspecten van de Sanskrit-dramatiek, waarbij de wortels van deze traditie in de Vedic-literatuur worden benadrukt evenals haar grote culturele betekenis. Keith streeft ernaar een diepgravende analyse te bieden van de belangrijkste schrijvers en denkers achter deze traditie, evenals van de nuances in dramatische theorie en praktijk. In het inleidingsdeel wordt de rol van eerdere onderzoeken en ontdekkingen benadrukt voor het begrijpen van de ontwikkeling van de Indiase dramatiek; invloedrijke teksten en figuren worden hierbij genoemd. Keith beschrijft ook de goddelijke oorsprong van de dramatiek volgens de Indiase traditie, zoals vermeld in het Nāṭyaçāstra, en wijst erop hoe de Vedic-literatuur elementen bevat die te maken hebben met dialogen en uitvoeringen – wat op vroege vormen van dramatiek wijst. De inleiding legt de basis voor een grondige studie van hoe de Sanskrit-dramatiek niet alleen als krachtige culturele en artistieke uitdrukingsvorm heeft kunnen bloeien, maar ook hoe ze gedurende haar ontwikkeling verschillende invloeden en stijlen heeft opgenomen.