‘Verhalen over de profeten (voor de ballingschap)’ van Isaac Landman is een verzameling verhalen over de profetische figuren uit het oude Israël, geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het boek gaat dieper in op het leven, de uitdagingen en de boodschappen van deze profeten, met nadruk op hun sociale en morele verantwoordelijkheden in een tijd van grote veranderingen en morele achteruitgang in Israël. In het begin van het boek wordt Amos voorgesteld: een herder uit Tekoah die zich sterk bewust is van de wijdverspreide onrechtvaardigheid en corruptie onder koning Jerobeam II. Het verhaal beschrijft levendig de vreugdevolle viering na de val van Damascus, wat symbool staat voor het einde van de conflicten in Israël. Daarentegen wordt deze vreugd tegengeset door de werkelijkheid van sociale ongelijkheden en het leed van de armen. Tijdens zijn verhaal ontwikkelt Amos zich tot een gepassioneerde verdediger van gerechtigheid; hij predikt moedig tegen de rijke elite die het gewone volk onderdrukt, uitdaagt de status quo en overdraagt de boodschappen van God die aangeven hoe belangrijk morele verantwoordelijkheid is. Zijn verhaal leidt tot diepgaande reflecties over geloof, gerechtigheid en de gevolgen van maatschappelijke onverschilligheid.