The decay and the restoration of civilization : The philosophy of…
Пра гэту кнігу
«Заняпад і аднаўленне цывілізацыі: філасофія цывілізацыі» Альберта Швейцэра — філасофскі трактат, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У творы разглядаецца крызіс, з якім сутыкнулася сучаснае грамадства; сцвярджаецца, што цывілізацыя стала пустой унутры праз занядбанне этычных асноў і празмерны акцэнт на матэрыяльным, гістарычным і тэхнічным прагрэсе. Галоўная заклапочанасць Швейцэра, відаць, заключаецца ў тым, што сапраўдная цывілізацыя грунтуецца перадусім на этыцы; ён сцвярджае, што толькі аднаўленне трывалых этычных прынцыпаў можа вярнуць сэнс і надзею як асобам, так і нацыям. У пачатку гэтага трактата Швейцэр выкладае свой погляд на тое, што цывілізацыя перажывае глыбокі крызіс не толькі з-за нядаўніх катастроф, такіх як вайна, але і з-за даўняга занядбання фундаментальнага этычнага мыслення. Ён крытыкуе сучасную філасофію за тое, што яна адмовілася ад сваёй ролі правадніка ў развіцці цывілізацыі, ператварыўшыся замест гэтага ў схаластычную, фрагментарную дысцыпліну, адарваную ад надзённых маральных пытанняў. Швейцэр прасочвае, як гістарычныя, эканамічныя і арганізацыйныя змены абмежавалі свабоду асобы, самарэфлексію і чалавечнасць, прывёўшы да празмернай спецыялізацыі, страты незалежнага маральнага меркавання і падпарадкавання індывідуальнасці масавай думцы ды інстытуцыйным структурам. Ён настойвае, што сапраўдная цывілізацыя патрабуе асабістай этыкі, сапраўднай духоўнасці і пераўтварэння асобы, сцвярджаючы, што без гэтага прагрэс у інстытуцыях і матэрыяльнай сферы з’яўляецца пустым або нават разбуральным. Першыя раздзелы закладваюць аснову яго галоўнай тэзы: аднаўленне цывілізацыі залежыць ад адраджэння свядомай этычнай адказнасці як на індывідуальным, так і на калектыўным узроўні.
