‘De gedachten van keizer Marcus Aurelius’ is een verzameling stoïsche overpeinzingen die werden opgesteld in de 2e eeuw na Christus. Het betreft een persoonlijke aantekeningenboek met zelfadvies, waarin wordt beschreven hoe men op een edele manier kan leven door gebruik te maken van rede, rechtvaardigheid, zelfbeheersing en acceptatie van de orde der natuur. De reflecties mengen keizerlijke ervaringen met stoïsche principes en leggen nadruk op innerlijke discipline boven roem of rijkdom. In het begin van het werk wordt kort iets verteld over het leven en de oorlogen van Marcus Aurelius; daarna volgt Boek I, waarin lessen die men heeft geleerd van familie, leraren en vrienden worden beschreven (van Rusticus en Apollonius tot Sextus en Fronto). Vervolgens wordt dank gezegd aan de goden voor hun leiding. Boek II bevat dagelijkse adviezen: bereid je voor op moeilijke situaties, onderscheid tussen lichaam, ademhaling en de overweldigende rede, accepteer het lot en houd je bezig met je huidige plichten; vermijd afleidingen en zelfzucht. In de eerste delen van Boeken III tot IV wordt benadrukt hoe belangrijk het is om je verstand goed te gebruiken voordat de ouderdom dit belemmert, wordt er aandacht besteed aan de sterfelijkheid van zelfs de grootste figuren, wordt schoonheid gevonden in de processen der natuur en wordt aangeraden zich terug te trekken in de ‘interne citadel’ van jezelf, in plaats van naar buiten te vluchten. Door het hele boek heen worden principes als kosmopolitisch gedrag, de kortstondigheid van het leven, onverschilligheid ten aanzien van lof en de dood als een natuurlijke verandering benadrukt; ook worden enkele ervaringen uit de tijd dat Marcus Aurelius onder de Quadi en in Carnuntum leefde beschreven.