„The Vidiot” Ib Melchiora to opowiadanie science fiction napisane w połowie XX wieku. W centrum stoi technik telewizyjny, który przypadkiem odkrywa sposób widzenia przez ściany, stawiając pytania o inwigilację, władzę i moralną odpowiedzialność. Ambitny telewizyjny „vidiot”, Don Hartley, testuje sprzęt do efektów specjalnych podczas próby space opery, gdy zwarcie zamienia matę w okno, które zagląda przez tło studia, ściany i na ulicę. Mapując efekt, uświadamia sobie, że może zbudować jedną kamerę — „Hartleycam” — zdolną przenikać każdą barierę. Kuszony sławą i fortuną, wyobraża sobie też koszmarny świat totalnej, nieuchronnej obserwacji i autorytarnej kontroli. Po trudnym dniu wybiera powściągliwość: idzie do przełożonego, by wyznać jedynie uszkodzenie sprzętu, przyjmuje drugą szansę w pracy i zatrzymuje plany dla siebie, dochodząc do wniosku, że świat nie jest jeszcze gotowy na jego wynalazek.