‘Poems by Walt Whitman’ van Walt Whitman is een dichtbundel die vermoedelijk in het midden van de negentiende eeuw is geschreven. Deze verzameling bevat een selectie van Whitmans werken die zijn vernieuwende stijl en thematische preoccupaties met identiteit, democratie en de menselijke ervaring in Amerika illustreren. De gedichten verkennen uiteenlopende onderwerpen en vieren vaak het individu en de collectieve geest van een natie, waarmee ze een belangrijke bijdrage leveren aan de Amerikaanse literatuur. Aan het begin van deze bundel ligt de nadruk op de afkomst van de auteur en zijn beschouwingen over de Amerikaanse ervaring, waarbij zijn liefde voor de uitgestrekte landschappen en diverse bevolkingsgroepen van het land wordt benadrukt. Whitman laat de lezers kennismaken met zijn reis van Paumanok (Long Island) naar het grotere Amerikaanse weefsel en suggereert een poëtische verkenning van universele thema’s door een uitgesproken Amerikaanse lens. De tekst ontvouwt zich als een soort diepgaand manifest, waarin Whitman het verleden met het heden wil verbinden en de lezers uitnodigt deel te nemen aan een gezamenlijke verkenning van identiteit en bestaan. Daarmee wordt de toon gezet voor de aangrijpende en stoutmoedige verzen die de rest van de bundel kenmerken.