‘Walking’ van Henry David Thoreau is een lezing die voor het eerst werd gehouden in 1851 en in 1862 als essay werd gepubliceerd. Het werk is gebaseerd op meer dan een decennium wandelen en dagboeken schrijven, en verkent de relatie tussen de wilde natuur en de samenleving door de persoonlijke observaties van de auteur over de natuur. Thoreau hield deze lezing vaker dan alle andere; hij verfijnde hierbij zijn gedachten over ontdekking, zelfreflectie en de wilde wereld. Met het gebruik van aanspelingen en een innovatieve schrijfstijl leverde hij een kritiek op de samenleving van zijn tijd op – een kritiek die ook vandaag de dag nog bij lezers resonantie oproept.