Artur Shopengauerning «Artur Shopengauer esselari: hayot donoligi» asari XIX asr boshlarida yozilgan falsafiy to‘plamdir. Asarda baxtning mohiyati va shaxslar uchta asosiy jihatni — shaxsiyat, mulk va ijtimoiy mavqeni — anglash orqali mazmunli hayot kechirishni qanday shakllantirishlari mumkinligi ko‘rib chiqiladi. Shopengauerning yondashuvi inson erishishi mumkin bo‘lgan moddiy boylik yoki jamiyat e’tirofidan ko‘ra, uning fe’l-atvoriga oid ichki mulohazalarga urg‘u beradi. Kitob boshida Shopengauer baxtni va lazzatli hayotga erishish vositalarini o‘rganuvchi «eudemonologiya» tushunchasini tanishtiradi. U inson baxti, avvalo, boylik yoki obro‘ kabi tashqi omillarga emas, balki uning ichki mohiyatiga — fe’l-atvori, salomatligi va aql-idrokiga — bog‘liq degan asosiy fikrini bayon qiladi. Ushbu dastlabki bo‘limda u insonlarning baxti uchun jamiyat hukmi va tashqi tasdiqqa tayanish moyilligini tanqid qiladi hamda chinakam qoniqish sog‘lom va har tomonlama rivojlangan ichki hayotdan kelishini ta’kidlaydi.