‘Catalaans strijdzang tussen En Buc en zijn paard’ van Wendelin Foerster is een wetenschappelijk werk dat werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het wordt geclassificeerd als een poëtisch dialoog en behandelt thema’s als moraal, berouw en de relatie tussen een man en zijn paard. Het is gebaseerd op Catalaanse literatuur en vormt een reflectie op de maatschappelijke waarden van die tijd. In het gedicht vindt een gesprek plaats tussen En Buc – een personage die de menselijke ervaring vertolkt – en zijn paard, dat zowel zijn vertrouweling als zijn rechter is over zijn handelen. Tijdens dit gesprek bekent En Buc verschillende fouten en worstelt met de behoefte om berouw te tonen. Het paard spoort En Buc aan om na te denken over zijn misstappen, waarna het uiteindelijk tot een verklaring komt die weerspiegelt hoe En Buc zich verlangt naar verlossing en naar een eerlijke verdeling van zijn bezittingen na overlijden. Het verhaal gaat dieper in op thema’s als schuld, sociale rechtvaardigheid en de absurditeit van het leven, en wordt gepresenteerd in een combinatie van humor en een serieuze kritiek van de menselijke aard.
Uit het tijdschrift voor Romaanse filologie, 1877