„Kataloński dialog poetyczny pomiędzy En Bucem a jego koniem” autorstwa Wendelina Foerstera to naukowe dzieło napisane w końcu XIX wieku. Ten tekst należy do kategorii dialogów poetycznych i dotyka tematów moralności, pokuty oraz relacji między człowiekiem a koniem. Zaczarowuje się w katalońskiej literaturze i stanowi refleksję nad wartościami społecznymi swojego czasu. W poezji rozgrywa się rozmowa pomiędzy En Bucem – postacią odzwierniającą ludzkie doświadczenia – a jego koniem, który pełni rolę zarówno towarzysza, jak i osoby oceniającej zachowanie Bucego. Podczas tej rozmowy En Buc przyznaje się do różnych wykroczeń i stara się zrozumieć konieczność skrzeszenia i pokuty. Koń podpowiada mu, by zastanowić się nad swoimi grzechami, a cała narracja kończy się tekstem wyrażającym Bucego pragnienie odkupienia i sprawiedliwego rozdzielania jego dóbr po śmierci. Opowieść dotyka tematów winy, sprawiedliwości społecznej oraz absurdu życia, prezentowanych w połączeniu humoru z poważną krytyką ludzkiej natury.
Z czasopisu „Romanische Philologie”, 1877.