«Verhaal van het vergaan van het jacht de Sperwer» اثر هندریک هامل، روایتی تاریخی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر تجربههای خدمهٔ کشتی غرقشدهٔ اسپروِر را روایت میکند؛ خدمهای که از سال ۱۶۵۳ تا ۱۶۶۶ ابتدا در جزیرهٔ کوئلپارت و سپس در سرزمین اصلی کره گرفتار شدند. این روایت اهمیت دارد، زیرا یکی از نخستین توصیفهای مفصل از کره را ارائه میدهد و از نگاه دریانوردان اروپاییِ نجاتیافته از کشتیشکستگی، بینشهایی دربارهٔ فرهنگ و شیوهٔ زندگی مردم آن به دست میدهد. آغاز روایت پیشینهٔ کشتی اسپروِر و سفر بدفرجام آن را بهعنوان بخشی از ناوگان کمپانی هند شرقی هلند معرفی میکند. روایت با قرار دادن رویدادها در زمینهٔ سیاسی آن دوران، حوادث منتهی به غرق شدن کشتی را بازگو میکند. هامل، که حسابدار کشتی اسپروِر بود، چالشهایی را که خدمه در طول سیزده سال اقامت خود در کره با آن روبهرو شدند شرح میدهد و آمیزهای از ماجراجویی و مشاهدات دستاول از سرزمینی عمدتاً ناشناخته و منزوی ارائه میکند. متن نهتنها بر مبارزهٔ آنان برای بقا تأکید دارد، بلکه تعامل میان خدمهٔ گرفتار و جمعیت محلی را نیز برجسته میکند و زمینه را برای کاوشی جذاب در تبادل فرهنگی در دورانی فراهم میسازد که دسترسی اروپاییان به شرق آسیا محدود بود.