«Апавяданне пра гібель яхты „Спервер“» Хендрыка Хамеля — гістарычнае апавяданне, напісанае ў пачатку XX стагоддзя. У гэтым творы апісваюцца перажыванні экіпажа карабля «Спервер», які пацярпеў караблекрушэнне і апынуўся на востраве Квельпарт, а пазней на карэйскім мацерыку ў 1653–1666 гадах. Апавяданне мае вялікае значэнне, бо ўяўляе сабой адно з першых падрабязных апісанняў Карэі і дазваляе зразумець культуру і лад жыцця яе народа праз погляд еўрапейскіх караблекрушэнцаў. У пачатку апавядання падаюцца звесткі пра карабель «Спервер» і яго няўдалае плаванне ў складзе флоту Галандскай Ост-Індскай кампаніі. На фоне палітычнага кантэксту таго часу ў ім пераказваюцца падзеі, якія прывялі да караблекрушэння. Хамель, бухгалтар на борце «Спервера», падрабязна апісвае цяжкасці, з якімі экіпаж сутыкаўся на працягу трынаццаці гадоў у Карэі, спалучаючы прыгоды з непасрэднымі назіраннямі за малавывучанай і закрытай краінай. Тэкст падкрэслівае не толькі іх барацьбу за выжыванне, але і ўзаемадзеянне паміж караклекрушэнцамі і мясцовым насельніцтвам, ствараючы аснову для захапляльнага даследавання культурнага абмену ў эпоху абмежаванай прысутнасці еўрапейцаў ва Усходняй Азіі.