„Prymitywna miłość i historie miłosnych” Henry’ego T. Fincka to naukowe dzieło napisane w końcu XIX wieku. Publikacja tej zajmuje się pojęciem miłości, zwłaszcza z punktu widzenia antropologicznego i ewolucyjnego, badając jej naturę w różnych kulturach, szczególnie w społecznościach prymitywnych. Cel książki jest eksplorowanie zmian w uczuciach związanych z miłością na przestrzeni czasu oraz dowodzenie, że romantyczna miłość, tak jak rozumiana w kontekście współczesnym, jest wynikiem ewolucji i nie stanowi dawnego ani powszechnie występującego uczucia. Na początku książki Finck formuluje ideję, że miłość to konstrukcja rozwinąca się na przestrzeni wieków pod wpływem kulturowych i historycznych czynników. Reflektuje nad swoimi wcześniejszymi badaniami oraz odpowiada na krytyki adresowane jego tezom. Dzięki temu przygotowuje grunt dla dogłębnego rozpatrzenia natury miłości, wskazując, że choć romantyczna miłość cieszy się poważaniem w społecznościach współczesnych, w kulturach prymitywnych często brakuje jej lub jest ona niewystarczająco rozwinięta. Pierwsze rozdziały pokazują, jak bardzo Finck stara się przedstawić obiektywną analizę, opierając się na różnych źródłach antropologicznych i ilustrując, że natura miłości jest złożona i wieloaspektowa, pod wpływem norm społecznych oraz procesów ewolucyjnych.