Jaime Luciano Balmes tarafından yazılan “Temel Felsefe, Cilt II”, 19. yüzyılın başlarında kaleme alınmış bir felsefi eserdir. Bu çalışma, duyumların doğasını inceleyerek onların algı ve varlık açısından taşıdığı önemi ele almaktadır. Balmes, duyumların nasıl içsel olarak deneyimlendiğini ve bunların mutlaka dış gerçekliklerle örtüşmeyebileceğini tartışarak bilginin ve varlığın doğasıyla ilgili düşüncelere zemin hazırlamaktadır. Eserin başlangıcında, duyumun yalnızca bir içsel deneyim olarak tanımlandığı ve algılama eylemi ile bunu takip eden dış dünya hakkındaki yargılar arasında ayrım yapıldığı belirtilmektedir. Balmes, iki birbirinin aynısı nesnenin algılanması gibi örneklerle, duyumların dış nesnelerle doğrudan bir bağlantısı olmadan da ortaya çıkabileceğini göstermekte ve bu durumun duyularımızın güvenilirliği konusunda sorular ortaya atmaktadır. Ayrıca, hayvanların duyumları algılasalar da anlayışlarının sınırlı olduğunu savunarak duygusal deneyimler ile gerçek zeka arasında bir ayrım yaptığını belirtmektedir. Genel olarak, kitabın başlangıcı, duyumların bilgi, gerçeklik ve çeşitli farkındalık biçimleriyle nasıl ilişkili olduğunun daha derinlemesine incelenmesi için zemin hazırlamaktadır.