‘La Divina Commedia: Paradiso’ van Dante Alighieri is de laatste delen van dit Italiaanse verhaalpoem, dat rond 1308 begon en rond 1321 werd voltooid. In deze afsluitende delen beschrijft Dante zijn reis door het Paradijs, geleid door Beatrice – die symbool staat voor goddelijke openbaring, theologie, genade en geloof. De reis van Dante voert hem door negen hemelse lichamen tot hij uiteindelijk in de Eempierean komt, waar hij de essentie van God ontmoet. Door te putten uit de middeleeuwse katholieke theologie en filosofie, vertolkt ‘Paradiso’ de uiteindelijke opstijging van de ziel naar het goddelijke, nadat deze haar zonden heeft herkend en boete heeft gedaan.