„Divina Commedia: Raj” Dantego Alighieriego to ostatnia część tego włoskiego epickiego eposu, który rozpoczął się około 1308 roku i został ukończony w 1321 roku. Ten zakończający fragment opisuje podróż Dantego przez Raj, pod przywództwem Beatrice, która symbolizuje boską revelację, teologię, łaskę i wierę. Podróż tego „pilgrima” przez dziewięć niebieskich ciał kulminuje w Empirium, gdzie spotyka same istotę Boga. Opierając się na średniowiecznej katolickiej teologii i filozofii, „Raj” przedstawia ostateczny wzlot duszy do boskości po uświadomieniu grzechu i odbyciu pokuty.