Dante Alighieri’nin “La Divina Comèdia: Cennet” adlı eseri, yaklaşık 1308 yılında başlayıp 1321 yılında tamamlanan bu İtalyan anlatı şiirinin son bölümüdür. Bu kısım, ilahi vahyi, teolojiyi, lütufu ve inancı temsil eden Beatrice’nin rehberliğinde Dante’nin Cennet’te yaptığı yolculuğu anlatır. Dokuz göksel cisim boyunca yapılan bu yükseliş, En Yüksek Cennette Tanrı’nın özüyle karşılaşılmasıyla zirveye ulaşır. Orta Çağ Katolik teolojisi ve felsefesinden yararlanan “Cennet”, günahın fark edilip tövbenin tamamlanmasının ardından ruhun ilahiye ulaştığı son aşamayı temsil eder.