«Über die Dichtkunst beim Aristoteles» اثر ارسطو رسالهای است که حدود سال ۳۳۵ پیش از میلاد نوشته شده و شعر و شکلهای آن را بررسی میکند. ارسطو شعر را از طریق مفهوم میمیسیس ــ تقلید هنری از کنش انسانی ــ تعریف میکند و تراژدی، حماسه و دیگر هنرهای نمایشی را تحلیل میکند. این اثر تأکید دارد که تراژدی از طریق ساختار خود، نه جلوهپردازی، به پالایش عاطفی دست مییابد. او شش عنصر اساسی تراژدی را شناسایی میکند که در میان آنها پیرنگ از همه مهمتر است. متن بهصورت ناقص باقی مانده است؛ کتاب دوم دربارهٔ کمدی در گذر تاریخ از میان رفته است.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Poetics_(Aristotle)) صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: de.wikipedia.org/wiki/Poetik_(Aristoteles))