„Über die Dichtkunst beim Aristoteles” to traktat napisany około 335 roku p.n.e., poświęcony poezji i jej formom. Arystoteles definiuje poezję poprzez pojęcie mimesis — artystycznego naśladowania ludzkiego działania — oraz analizuje tragedię, epos i inne sztuki dramatyczne. Dzieło podkreśla, że tragedia osiąga katharsis emocjonalne dzięki swojej strukturze, a nie widowiskowości. Arystoteles wyróżnia sześć zasadniczych elementów tragedii, z których najważniejsza jest fabuła. Tekst zachował się w niepełnej formie; druga księga, poświęcona komedii, zaginęła w dziejach.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Poetics_(Aristotle)) Strona Wikipedii o tej książce: de.wikipedia.org/wiki/Poetik_(Aristoteles))