‘De oudste wetgeving ter wereld’ van Hammurabi is een historisch verslag dat werd opgesteld in de vroege 19e eeuw. Het gaat over één van de belangrijkste bijdragen die het oude Babylonië heeft geleverd aan de bestuursstructuur van samenlevingen. De wetgeving die koning Hammurabi onder zijn heerschappij in het derde millennium voor Christus vastlegde, spiegelt de juridische en morele principes weer die zijn rijk beheerden en invloed hadden op latere samenlevingen, waaronder die van de Hebreeërs. In het inleidingstekst wordt de belangrijkheid van de wetgeving van Hammurabi benadrukt; deze wetgeving vormde immers een fundamenteel juridisch kader dat het begrip van rechtvaardigheid en orde in het oude Mesopotamië bepaalde. De tekst beschrijft de regels die zijn opgeschriven op een grote zwarte diorietstele die in Elam is gevonden; deze regels omvatten onder andere eigendomsrechten, familierecht en straffen voor specifieke overtredingen. Dit verslag biedt lezers een waardevolle inkijk in de samenleving van het vroege Babylonië en zijn juridische filosofie.