„Najstarszy kodeks praw na świecie” autorstwa Hammurabiego to historyczny tekst napisany w pierwszych latach XIX wieku, poświęcony jednemu z najważniejszych wkładów starożytnego Babilonu w rozwój systemu rządzenia. Ten zbiór prawa wyjaśnia regulaminy ustanowione przez króla Hammurabiego podczas jego panowania nad Babilonią w III tysiącu lat p.n.e., odnosząc się do prawnych i moralnych zasad, które rządziły jego imperium i wpłynęły na późniejsze społeczności, w tym także na Hebrajczyków. Wstęp do tego dzieła podkreśla znaczenie Kodeksu Hammurabiego jako wyjątkowego źródła wiedzy o prawie w starożytnym Mezopotamii. Tekst opisuje przepisy umieszczone na wielkiej czarnej steli z diorytu, odkrytej w Elamie; zawierają one różnorakie regulaminy dotyczące praw własności, prawa rodzinnego oraz kar za określone wykroczenia. Dzięki temu czytelnicy mogą zrozumieć, jakie wpływy te przepisy miały na strukturę społeczną i wymiar sprawiedliwości w starożytnym Babilonie, a także uzyskać nieocenioną informację o cywilizacji tego kraju oraz jej filozofii prawa.