„Morsamor” autorstwa Juana Valery jest powieścią historyczną napisaną na końcu XIX wieku. Akcja skupia się wokół postaci wydającej się nieznaczącej – franciszkańskiego mnicha o imieniu Fray Miguel de Zuheros, który reflektuje nad swoim życiem, stojąc przed pytaniem ambicji, honoru i duchowości w szybko zmieniającym się Hiszpanii XVI wieku. Książka dotyka wewnętrznych konfliktów Fray Miguela, gdy ten musi stawić czoła swoim przeszłym porażkom oraz transformacjom, które odbywają się wokół niego. W prologu „Morsamor” prezentuje się Fray Miguela jako starzejącego, niezbyt wyraznego mnicha, który spędził ponad czterdzieści lat w samotności klasztoru w bliskiej od Sewilli okolicy. Na początku jest przedstawiony jako osoba przeciętna – nie odniósł żadnych sukcesów w młodości, gdy był żołnierzem i poeta. Gdy dowiaduje się o ostatnich triumfach Hiszpanii i rosnącym jej wpływie, Miguel doświadcza powrotu ambicji, a także bólu z powodu wybranych w przeszłości decyzji; ten ból pogłębia się pod wpływem zazdrości na sławę innych. Opowieść przygotowuje grunt dla jego wewnętrznych konfliktów i możliwości transformacji, zwłaszcza po pojawieniu się współbrata – ojca Ambrosia, posiadającego tajemne znania i potencjalność, by ożywić ambicje Miguela.