Mark Twainning “Mark Twain: Tri Noveloj” asari XIX asr oxiri va XX asr boshlarida yozilgan uchta qisqa hikoyalar to‘plamidir. Dastlab ingliz tilida yozilgan bu hikoyalar endi esperanto tiliga tarjima qilingan bo‘lib, ularda inson tabiati, axloq va jamiyat me’yorlari hajviy hamda satirik tarzda yoritiladi. Hikoyalarning ehtimoliy mavzulari iqror, sho‘xlik va xatti-harakatlarning oqibatlarini qamrab oladi; bularning barchasi Tvenning o‘ziga xos zehn va yumori bilan uyg‘unlashgan. To‘plam uchta alohida rivoyatni o‘z ichiga oladi: “Konfeso de Mortanto” (“O‘layotgan odamning iqrorlari”) — bosh qahramon uyga bostirib kirilgach, sevgi, ayriliq va qasos haqidagi fojiali voqeani so‘zlab beradi; “La Fifama Saltanta Rano de Kalavero-Konteo” (“Kalaveras okrugidagi mashhur sakrovchi qurbaqa”) — mahalliy qimorbozlik madaniyatini hajv ostiga olib, Tvenning o‘ziga xos yumorini namoyon etadi; hamda “La Rakonto pri la Malbonkonduta Knabeto” (“Yomon xulqli bolakay haqidagi hikoya”) — bolalar adabiyotida keng uchraydigan axloqiy saboq berish uslubiga satirik yondashib, odatda sho‘x bolalarni kutadigan ayanchli oqibatlardan qutulib ketadigan kutilmagan darajada yaramas qahramonni tasvirlaydi. Bu hikoyalarning barchasida Tvenning kinoya va shevadan foydalanishi o‘quvchilarni qahramonlar va yumorga boy, jonli olamga olib kiradi hamda axloq tabiatiga va jamiyatdagi bema’niliklarga doir mushohadaga undaydi.