Jorj Seyntsb yurining «Romanning gullab-yashnashi va allegoriyaning yuksalishi» asari XIX asr oxirlarida yozilgan Yevropa adabiyotining tarixiy bayonidir. Ushbu jild XII va XIII asrlarda xalq tillaridagi adabiyotning rivojlanishini, xususan, romanning gullab-yashnashi va allegorik shakllarning paydo bo‘lishini o‘rganadi. Asarda turli adabiy oqimlar va ularning madaniy kontekstlari tahlil qilinib, fransuz adabiyoti hamda uning boshqa xalq tillari an’analariga ta’siriga alohida e’tibor qaratiladi. Matnning boshlanishida u mansub bo‘lgan turkumning maqsadi — Yevropa adabiyotining tarixiy kontekstidagi har tomonlama umumiy manzarasini taqdim etish — bayon qilinadi. Seyntsb yurining ta’kidlashicha, faqat lotin adabiyotiga e’tibor qaratish cheklangan yondashuvdir: lotin tili muhim rol o‘ynagan bo‘lsa-da, o‘sha davr adabiy manzarasini anglash uchun xalq tillari ham muhim ahamiyatga ega bo‘lgan. U lotin tilining xalq tillaridagi adabiyot rivojiga ta’sirining ahamiyatini, ayniqsa hajviy yozuvlar, madhiyalar va sxolastik falsafa kabi shakllar orqali ko‘rsatib beradi. Bu esa XII va XIII asrlar adabiyotiga xos bo‘lgan syujetlar va shakllarni batafsil o‘rganishga zamin yaratadi hamda keyingi boblarda ritsarlik romanlari va o‘rta asr adabiy ifodasining murakkabliklari haqida yanada chuqurroq mulohazalar yuritilishiga ishora qiladi.