«Танец смерці» Жыля Карозэ і Жана дэ Возэля — гістарычны зборнік ксілаграфічных ілюстрацый і суправаджальных вершаў, створаных у пачатку XVI стагоддзя. Гэты твор уражліва асэнсоўвае непазбежнасць смерці і ўсеагульнасць смяротнасці, паказваючы яе ўздзеянне на розныя сацыяльныя класы і прафесіі. Кніга, упершыню апублікаваная ў 1538 годзе, адлюстроўвае грамадска-палітычныя настроі свайго часу, асабліва ў Еўропе пасля Рэфармацыі, дзе пераважалі тэмы маралі і чалавечай прыроды. У кнізе прадстаўлена серыя ілюстрацый, створаных Гансам Гольбейнам Малодшым; кожную з іх суправаджаюць біблейская цытата на лаціне і французскі катрэн. На кожнай ілюстрацыі паказаны асобны прадстаўнік грамадства — ад каралёў і пап да простых людзей, — што ілюструе, як смерць без разбору закранае ўсіх. Ксілаграфіі служаць адначасова суровымі напамінамі пра смяротнасць і сацыяльнай крытыкай, намякаючы на маральныя хібы намаляваных персанажаў. Тэкст спалучае дыдактычныя элементы з адчуваннем неадкладнасці, падахвочваючы чытачоў задумацца пра сваё жыццё і пераходны характар існавання. У цэлым «Танец смерці» паўстае як магутнае мастацкае і літаратурнае разважанне пра крохкасць жыцця і канчатковы лёс, які чакае кожнага.
Французскія катрэны прыпісваюць Жану дэ Возелю або Жылю Карозэ.