Gilles Corrozet ve Jean de Vauzelles’in “Ölüm Dansı” adlı eseri, 16. yüzyılın başlarında yazılmış, tarihî bir gravür illüstrasyonları ve bunlara eşlik eden şiirler derlemesidir. Bu eser, ölümün kaçınılmazlığı ve ölümlülüğün evrensel niteliği üzerine çarpıcı bir yorum sunarak, farklı toplumsal sınıflar ve meslekler üzerindeki etkisini gözler önüne serer. İlk olarak 1538’de yayımlanan kitap, özellikle ahlak ve insanlık durumu temalarının öne çıktığı Reform sonrası Avrupa’da, döneminin sosyopolitik düşüncelerini yansıtır. Kitapta, Genç Hans Holbein tarafından hazırlanmış bir dizi illüstrasyon yer alır; her birine Latince bir İncil alıntısı ve Fransızca bir dörtlük eşlik eder. Her illüstrasyon, krallardan ve papalardan sıradan insanlara kadar toplumun farklı bir figürünü betimler ve ölümün herkesi ayrım gözetmeksizin etkilediğini gösterir. Gravürler, hem ölümlülüğün çarpıcı hatırlatıcıları hem de toplumsal eleştiriler olarak işlev görür; tasvir edilen karakterlerin ahlaki kusurlarına işaret eder. Metin, öğretici unsurları bir aciliyet duygusuyla iç içe geçirerek okurları yaşamları ve varoluşun geçiciliği üzerine düşünmeye yöneltir. Genel olarak “Ölüm Dansı”, yaşamın kırılganlığı ve herkesi bekleyen nihai kader üzerine güçlü bir sanatsal ve edebî tefekkür olarak öne çıkar.
Fransız dörtlükleri Jean de Vauzelles'e veya Gilles Corrozet'ye atfedilmiştir.